Znajdź nas
na facebooku:

FB img not avaliable
Flague is not working Flague is not working Flague is not working Flague is not working Flague is not working Flague is not working Flague is not working Flague is not working Flague is not working
Wspólnota Cenacolo Polska
Sierpień w Mogi

”Cieszymy się, że możemy prowadzić nasze życie misyjne w miejscu, gdzie Pan Jezus chciał nas mieć…”

Sierpień w Mogi

Sierpień 2021 r.
Mogi das Cruzes
Brazylia

Witam wszystkich! 
Oto my z misji „Matka Bożej Czułości” w Mogi das Cruzes. Czas po „Święcie Życia” w naszej misji jest pełen pięknych spotkań i wydarzeń. Każdego dnia uświadamiamy sobie, że Pan jest obecny i czyni wiele cudów w naszym życiu. Niektórymi z nich chcielibyśmy się z Wami podzielić. 

Czas pandemii był czasem szczególnym, w którym brakowało nam spotkań osobistych, w których moglibyśmy spojrzeć sobie w oczy, zamienić kilka słów, poznać się lepiej… właściwie wszystko to, co nie do końca jest możliwe w spotkaniach internetowych.  

Z tego powodu, na początku sierpnia zorganizowaliśmy spotkanie dla rodziców, w którym uczestniczyło wiele rodzin z regionu Alto Tieté. Spotkanie poprowadził o. Eugenio wraz z Pedro i s. Daiane i był to moment, w którym nowe rodziny mogły doświadczyć odrobiny „wspólnotowego powietrza”, oglądając wideo Matki Elviry i słuchając katechez o. Eugenio 

Następnie, w ostatnich tygodniach, udało nam się zrealizować ideę zrodzoną w sercu Wspólnoty, aby zorganizować dwa dni rekolekcji dla chłopców z „Santa Teresinha”, tych, którzy mają już za sobą ponad rok drogi wspólnotowej. Podzieliliśmy ich więc na dwie grupy, zgodnie z okresem spędzonym we Wspólnocie i tym, czym żyją, chłopcy przeżywali dni rekolekcji w klasztorze Calmadolensi w Mogi das Cruzes. Tematem, który pojawił się spontanicznie, było pozwolenie Jezusowi, aby dotknął i uzdrowił najgłębsze rany naszego życia i przeszłości. Pomagał w tym rytm dnia, składającego się z modlitw i ciszy, którym towarzyszyły homilie i katechezy o. Eugenio, który wraz z Pedro i br. Slavenem im towarzyszył. Dni były bardzo wypełnione i z pewnością zostaną w przyszłości wzbogacone o inne tematy. 

W ostatnich tygodniach udało nam się sprawić, aby wszystkie ciocie i wujkowie wraz z rodzinami przeżyli chwilę rekolekcji. Ciocie i wujkowie z naszej zaprzyjaźnionej wspólnoty „Palavra Viva” oraz ciocie i rodziny z klasztoru Przemienienia Pańskiego. W ten sposób wszyscy naładowaliśmy nasze duchowe baterie…. 

Dziękujemy obu zaprzyjaźnionym gminom, bo jak zawsze przyjęły nas z wielkimi i otwartymi sercami, dbając o to, by niczego nam nie brakowało. 

Niedziela Wniebowzięcia NMP to ważny dzień dla naszej Wspólnoty, w którym poświęcamy ją i nasze życie Niepokalanemu Sercu Maryi. W tym roku było to jeszcze mocniejsze, ponieważ świętowaliśmy chrzest Lucasa oraz Pierwszą Komunię Marii Eduardy, Miguela i Bruno. Radość Lucasa, który w sposób bardziej autentyczny wszedł do rodziny dzieci Bożych, do rodziny Kościoła, była wielka i podzielona z nami przez wielu przyjaciół, którzy przybyli na tę uroczystość… Z taką samą radością patrzyliśmy, jak trzy inne osoby wzrastają i kontynuują swoje życie chrześcijańskie, przyjmując po raz pierwszy Jezusa w Eucharystii i odtąd będzie im towarzyszyć siła płynąca z tego sakramentu.  

Tego samego dnia powitaliśmy również byłych członków, dzieci Wspólnoty, którym nie wystarcza przeżywanie cotygodniowego spotkania on-line, modlitwa i dzielenie się z Pedrem, ale chcą być bardziej obecni w życiu Wieczernika. Tak więc po Mszy św. i obiedzie przeżyli chwilę głębokiej adoracji, wypowiadając intencje swoich serc. Następnie, po południu, mieli czas podzielenia, w którym mogli wyrazić to, czym żyją i prosić o wzajemną pomoc, tak jak to robią od lat we Wspólnocie. We wszystkim tym towarzyszył im o. Eugenio i Pedro. 

To, że sierpień jest miesiącem, w którym spełniają się pragnienia serca, potwierdziło się w sobotę 21 sierpnia. W końcu udało nam się zrealizować pragnienie przeżywania wspólnotowej sobotniej adoracji, razem z rodzinami dzieci z „Santa Teresinha” poprzez YouTube.  

W adoracji, która była transmitowana przez naszą kaplicę misyjną, uczestniczyli chłopcy z Teresinha wraz z wujkami i rodzinami z misji, ale także wzmocnieni obecnością swoich rodzin i niektórych przyjaciół. Wszyscy razem przeżyliśmy chwilę radości, która z Mogi rozprzestrzeniła się na wiele krajów: różne części Brazylii, Argentyny, Peru, Kolumbii, Paragwaju, Meksyku, Urugwaju, ale także Włochy, Chorwacji, Słowacji… Na zakończenie Adoracji Ojciec Eugenio pozdrowił rodziny mówiąc, że jest to dopiero pierwsza z wielu Adoracji, które będziemy przeżywać razem… Jakie to piękne! 

Oczywiście jest jeszcze wiele rzeczy do poprawienia i nauczenia się, ale jesteśmy na dobrej drodze… 

Wtedy, w naszym codziennym życiu, nie tęsknimy za pędem pracy, za czasem spędzonym z dziećmi, za codziennymi zmaganiami, których doświadczamy. Matka Bożej Czułości i św. Józef towarzyszą nam w tym wszystkim swoimi widzialnymi pieszczotami i tymi „mniej widzialnymi”, ale równie realnymi… 

Cieszymy się, że możemy prowadzić nasze życie misyjne w miejscu, gdzie Pan Jezus chciał nas mieć i gdzie dzięki modlitwom Nicoli i otwartemu sercu Matki Elviry, nasza Wspólnota rozpoczęła swoją historię na kontynencie latynoamerykańskim. 

Na koniec, w imieniu wszystkich, wielkie podziękowania za modlitwy i ofiary, które złożyliście za naszą konsekrowaną siostrę Daiane. Ten czas choroby jest szczególny dla niej i dla nas wszystkich, ale uczy nas, że w życiu zawsze można kochać i mieć nadzieję. Wielkim błogosławieństwem dla wspólnoty było przybycie kolejnej siostry konsekrowanej, Barbary, która będzie towarzyszyć Daiane w tych miesiącach po operacji. Dla nas wszystkich był to widoczny znak, jak bardzo Wspólnota nas kocha, ponieważ w ciągu ostatnich dwóch lat do Brazylii nie przybył żaden nowy misjonarz….. 

Tak więc, wraz z jej rodziną cielesną: rodzicami i siostrą, które przeżywają z nami tę część drogi wspólnotowej, będzie jej towarzyszyła siostra z rodziny „duchowej”, oddane siostry świeckie z Wieczernika.  

Dziękuję, dziękuję, dziękuję!!! 
Daiane ma się dobrze i nadal kocha i służy, razem z nami wszystkimi, w naszych biedach i słabościach, ale z wielkim i otwartym sercem… 

Uśmiech, który zawsze nosi na twarzy, świadczy, nawet jeśli bez słów: „Wszystko mogę w Tym, który mnie umacnia…”. 

Dziękuję wszystkim i ściskam Was bardzo mocno  od naszej wielkiej rodziny Mogi das Cruzes!!!

Sierpień w Mogi
Galeria

Copyright© Wspólnota Cenacolo 2021. All Rights Reserved. Designed by &